PROJECT Gepensioneerd tandarts Bert Slingenberg werkte in Kenia voor project van Rotary
' Een kies trekken kost hier maar 1,50 euro'
Hij reisde als mobiele tandarts door Kenia en bouwde er een kliniekje. Bert Slingenberg blikt terug op zijn inspirerende trips door de binnenlanden Afrika.
door Annemarie Zevenbergen
De vrolijkheid, die viel Bert Slingenberg gelijk op in Kenia. 'Ach', antwoordden ze toen ik vroeg waarom ze altijd vrolijk leken, 'we hebben niets. Dus ook weinig om ons zorgen over te maken'. De gepensioneerde tandarts uit Zoutelande - al 35 jaar ook lid van het rampenidentificatieteam ging in 2008 voor het eerst naar Kenia voor het project Rotary Doctors Nederland. Met een jeep vol apparatuur reisde hij met een Keniaans team langs dorpen en dorpjes om het ergste tandleed te verzachten. Veel kiezen trekken bij volwassenen om ze te verlossen van de pijn, gebitten van schoolkinderen verzorgen en voorlichting geven. ' Elke dag ga ik met onze Rotary Mobile Dentist- auto naar verschillende plaatsen. Sommige wat dichterbij, andere op een uur rijden. De wegen zijn allemaal dust roads. Heel veel kuilen in de weg'.
Het project van de Rotary loopt nu tien jaar. Het is een project waarbij iedere dag een tandarts en een arts beschikbaar zijn, bijgestaan door Kenianen. „Wij leiden die op, zodat ze straks ons werk kunnen overnemen. Dat lukt goed. Het project in Nasusi, vlakbij de Oegandese grens waar ik in 2008 was, is nu afgesloten. Het draait op Kenianen. Zij krijgen nog wel financiële ondersteuning van ons."
'De locaties zijn erg verschillend hier in Mpeketoni. Luxe in het plaatselijk ziekenhuis tot een klein, donker kamertje dat op de overige vier dagen wordt gebruikt voor de HIV-testerij, gesponsord door Bill Gates. Geen stroom en geen water. Wij hebben onze eigen generator en kunnen 'gewoon' ons werk doen'.
Bert Slingenberg nam vorig jaar juni afscheid van zijn Zeeuwse praktijk in Middelburg. Hij vroeg zijn patiënten bij die gelegenheid om geld voor het project in Kenia.
„Dat geld is voor een deel in de aanleg van een waterput in Nasusi gegaan en verder naar de inrichting van de nieuwe tandheelkundige kliniek. Die is gebouwd in een oude, vervallen kerk in Mpeketoni, vlakbij de Somalische grens. De plaatselijke bevolking heeft de verbouwing gedaan toen ik hier eind vorig jaar was. De opening was een groot feest."
' Alle avonden zijn we binnen, zo rond zes uur wordt het hier donker.
Er zijn twee bewakers die zowel op 'ons' huis als dat vanWim van den Burg passen. Hij heeft de Stichting Hulp voor Kenia en bouwt waterputten en scholen. De bewakers zijn bewapend. Eén met een geweer en één met pijl en boog'.
„Wat je hier doet, is tandheelkundige EHBO. De volwassenen komen vaak van heinde en verre om van hun pijn verlost te worden. Bij schoolkinderen vullen we gaatjes en 'sealen' hun gebitten om ze te beschermen. Het trekken van een kies kost omgerekend 1,50 euro en het vullen van een gaatje 3 euro.
Rotary kan moeilijk aan tandartsen komen. De jonge generatie heeft vaak weinig ervaring met kiezen trekken. Dat doen we in Nederland weinig. Als het lastig wordt, verwijzen we door. Dat kan daar niet."
'In onze wachtkamer, een bank in de open lucht, zat een aantal gevangenen. Die zijn hier dus zéér herkenbaar. De vrouwen in een zwart- wit gestreepte omslagjurk en hoofddoekje. De mannen in een zwart- wit gestreepte broek en jasje, model ouderwetse pyjama. Sommige gevangenen zaten onderling aan elkaar geketend. Daar staan bewakers bij met lange stokken en een enkele met geweer'.
„ De hoogtepunten en dieptepunten in je leven blijven je bij. Alles wat een beetje voortkabbelt, vergeet je. Mijn werk voor het rampenidentificatieteam en wat ik Afrika gedaan heb, zijn hoogtepunten in mijn leven. Ik weet niet wanneer ik weer terug ga naar Afrika, maar ik wil wel weer. Mijn vrouw en ik hebben het leven daar van dichtbij meegemaakt. Lekker eten voor twintig cent, met vlees erbij 30 cent. Dat is heel wat anders dan de toerist die op safari gaat." Grinnikend: „Nee, het vlees heb ik toen niet gegeten, dat leek te veel op gemalen knieschijf."
Foto Ruben Oreel |
